........... پس کی باز می گردید؟ 
به کدام سو می روید؟
و
به چه چیز مغرور می شوید؟
همانا بهره ی هر کدام شما از زمین ، به اندازه طول و عرض قامت شماست! .. آنگونه که خاک آلود بر آن خفته باشد.
ای بندگان خدا!
هم اکنون به اعمال نیکو پردازید، تا ریسمانهای مرگ بر گلوی شما سخت نشده، و روح شما برای کسب کمالات آزاد است، و بدنها راحت، 
و در حالی قرار دارید که می توانید مشکلات یکدیگر را حل کنید.
هنوز مهلت دارید،
و جای تصمیم و توبه و بازگشت از گناه باقی مانده است.
عمل کنید پیش از آن که در شدت تنگنای وحشت و ترس و نابودی قرار گیرید،
پیش از آن که مرگ در انتظار مانده ، فرا رسد،
و 
دست قدرتمند خدای توانا شما را برگیرد.

.......
بخش آخر از خطبه 83  معروف به خطبه غرّا
نهج البلاغه






طبقه بندی: سخن آموزنده،  عرفان،  ذکر، 
برچسب ها: نهج البلاغه، خطبه غرا، امام علی ع، بندگان خدا، توبه وبازگشت، مرگ روح بدن، دست قدرتمندخدای توانا،  

تاریخ : یکشنبه 1 آذر 1394 | 09:13 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
عترت پیامبر  صلی الله علیه وآله  جایگاه اسرار خداوندی و پناهگاه فرمان الهی و مخزن علم خدا و مرجع احکام اسلامی ، و نگهبان کتاب های آسمانی و کوههای همیشه استوار دین خدایند ، خدا به وسیله ی اهلبیت  علیهم السلام  پشت خمیده ی دین را راست نمود و لرزش و اضطراب آن را از میان برداشت.

.............................

کسی را با خاندان رسالت نمی شود مقایسه کرد و آنان که پرورده ی نعمت هدایت اهل بیت پیامبرند با آنان برابر نخواهند بود. عترت پیامبر  صلی الله علیه و آله  اساس دین ، و ستون های استوار یقین می باشند. شتاب کننده ، باید به آنان باز گردد و عقب مانده باید به آنان بپیوندد ؛ زیرا ویژگی های حق ولایت به آنها اختصاص دارد و وصیت پیامبر صلی الله علیه وآله نسبت به خلافت مسلمین و میراث رسالت ، به آنها تعلق دارد. هم اکنون ( که خلافت را به من سپردید) حق به اهل آن بازگشت ، و دوباره به جایگاهی که از آن دور مانده بود ، باز گردانده شد .


نهج البلاغه
خطبه سوم




برچسب ها: امام علی علیه السلام، نهج البلاغه، اهلبیت پیامبر علیهم السلام، دین و دینداری، حق ولایت، فرمان الهی، نعمت هدایت،  

تاریخ : پنجشنبه 9 مهر 1394 | 09:12 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
به گزارش خبرگزاری «حوزه»،حجت الاسلام حمیدرضا مظاهری سیف  نشستی که در حسینیه مجتمع آموزش عالی بنت الهدی برگزار شد، با تأکید بر این که بر اساس آیات و روایات اسلامی، ذکر کلید طلایی دست یابی به آرامش است،  ابراز داشت: باید ذکر را به عنوان موضوعی گسترده تر از الفاظ و واژه‌های زبانی مورد توجه قرار دهیم.

وی با بیان این که تکرار کلمات و تسبیح، ابزاری برای ذکر هستند، یادآور شد: ذکر اثری تحول آفرین در وجود آدمی دارد و تمام پیامبران و آموزه‌های دینی، برای تذکر به تأمل در نهان وجودی در اختیار انسان قرار گرفته است. به عبارتی دیگر ذکر با هدف یادآوری حقایق درونی انسان پیگیری می‌شود.

حجت الاسلام مظاهری سیف در ادامه با اشاره به فراز هایی از نهج البلاغه اذعان داشت: خداوند متعال ذکر را برای شناخت و روشن شدن دل قرار داده است. ذکر ضمن لایه زدایی از قلب آدمی، کینه‌ها، کدورت‌ها  و گناهان را از میان برده و نقش پاک سازی برای قلب انسان ایفا می‌کند. در این صورت انسان به منبع انوار درونی خود پی‌خواهد برد.

 وی با اشاره به این که با ذکر و دعا، گوش انسان نسبت به حقایق عالم شنواتر خواهد شد، اظهار داشت: ذکر با برچیدن پرده‌های دل، بصیرت درونی انسان را بیناتر می‌کند و کسی که مأنوس با ذکر و دعا باشد، حضور خداوند متعال را در تمام امورات زندگی خویش درک خواهد کرد؛ در نتیجه از احساس حمایت الهی برخوردار بوده و به آرامشی مثال زدنی دست خواهد یافت.

سخنران این نشست علمی با بیان این که کسی که همواره قدرت نامحدود الهی را پشتیبان خود ببیند، هیچگاه نگران نخواهد بود، یادآور شد: با تمسک به ذکر خداوند متعال، قدرت آدمی  با قدرت لا یتناهی الهی اتصال می‌یابد و در این صورت با ورود انسان به دنیایی دیگر، هیچگاه نهان وجودی آدمی متلاطم نخواهد شد.

وی با تأکید بر این که هیچ یک از امورات روزمره دنیایی اهل ذکر را از حضور در محضر الهی غافل نمی‌کند، تصریح کرد: جسم اهل ذکر در دنیا و روح ایشان، در عالمی دیگر سیر می‌کند.

رئیس مؤسسه علمی و پژوهشی بهداشت معنوی افزود: راه رسیدن به شکوفایی‌های دورنی باز بوده و همه انسان‌ها می‌توانند با ورود به این وادی، ضمن شکوفا نمودن ظرفیت‌های نهان خویش، رشد معنوی داشته باشند.

حجت الاسلام مظاهری سیف یادآور شد: بر اساس دیدگاه مولای متقیان علی(علیه السلام)، گویا دنیا برای اهل ذکر تمام شده و با ورود به آخرت، هم‌اکنون از تمام مسائل اخروی آگاه شده‌اند.

وی ذکر را توسعه دهنده وجود آدمی عنوان کرد و ابراز داشت: مشغله‌های دنیایی قلب انسان را کوچک نموده است؛ به گونه‌ای که اگر تنها دنیا را در این دل قرار دهیم، دل آدمی به اندازه دنیای محدود پرورش می‌یابد. اگر با یاد خدا، نور الهی را در دل خویش جای دهیم، در این صورت دل وسعتی نا محدود خواهد یافت.

این  محقق و پژوهشگر حوزه ادامه داد: با ذکر و یاد خدا انسان رشد پیدا کرده و با درک نور الهی، تمام دنیا برای او کوچک و تنگ خواهد بود.

 وی با تأکید بر این که نباید ذکر را ملعبه‌ای برای استفاده در بازی‌های کودکانه زندگی قرار دهیم، خاطرنشان کرد: باید ذکر به عنوان کارگاهی برای رشد تعالی انسان و محلی برای درمان دردهای دل مورد توجه قرار گیرد.

حجت الاسلام مظاهری سیف در پایان با بیان این که ذکر بزرگراهی است که در آن سرعت غیر مجاز مفهومی ندارد، گفت: تفکر و تأمل در اذکار، تنها چیزی است که می‌تواند به رشد و تعالی روحی و معنوی انسان سرعت ببخشد.


http://hrmazaheri.ir/



برچسب ها: ذکر، ذکر مایه آرامش، محضرالهی، حجت الاسلام مظاهری سیف، نهج البلاغه، آموزه های پیامبران، اهل ذکر،  

تاریخ : دوشنبه 28 اردیبهشت 1394 | 10:43 ق.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
قال علی علیه‌السلام : إِنَّهُ لَیْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا؛ امیر مومنان علیه‌السلام می‌فرمایند: همانا برای شما بهایی جز بهشت نیست، پس به کمتر از آن نفروشید. (نهج‌البلاغه، حکمت456)





برچسب ها: حدیث، روایت، حضرت علی (ع)، بهای انسان، نهج البلاغه، ارزش انسان، سخنی گرانبها از علی (ع)،  

تاریخ : یکشنبه 17 فروردین 1393 | 01:24 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
  1. امام علی (ع) : درشگفتم از کسی که متصدی اصلاح مردم است امافساد نفس خودش ازدیگران بیشتراست و به اصلاح خویش نمی کوشد اما برای شایستی دیگران می کوشد.
  2. امام علی (ع) : نباید نیکوکار و بدکار در نزدتوبه یک پایه باشند که این امر نیکوکاران را از نیکویی کردن بی رغبت سازد و بدکاران را به بدی کردن وا می دارد.      
  3.   امام علی (ع) : خصوصیت برنامه ریزی روزانه این است که اولویتها در آن مشخص می شود و فرد را مقید می سازد که ذهن خود را بر آنچه مقدم است متمرکز گرداند واین باعث ذخیره زمان می شود
  4. امام علی (ع) : اگر برای ساعت روز خود  برنامه ریزی نکنید دیگران برای شما  برنامه ریزی خواهند کرد
  5. امام علی (ع) :   دور اندیشی قبل از کار انسا ن را از لغزشها حفظ می نماید .
  6. امام علی (ع) : هر روز کار همان  روز را انجام بده زیرا برای هر روز کاری است مخصوص به آن .
  7. امام علی (ع) : تدبیرنیمی از کمک و یاری است .
  8. امام علی (ع) : بقای دولتها به برنامه ریزی و چاره اندیشی در امور می باشد.
  9. مام علی (ع) : اصول در حکم قطب نما هستند . وظیفه قطب نما نشان دادن جهت است و اگر بتوانیم آن را به درستی بخوانیم نه راه را گم می کنیم و نه سرگردان می شویم و توجه به اصول رمز رسیدن به توانمندی است .
  10. امام علی (ع) : ریشه قوت دل اعتماد و توکل به خداست  
  11. امام علی (ع) : چشم بسته قضاوت نکنید و مردم را بدون دلیل که از زبان دیگران شنیده اید بد نشمارید .
  12. امام علی (ع) : هرگز ندیده در شهادت ، نسنجیده در قضاوت و نفهمیده در انتقاد وارد نشوید .
  13. امام علی (ع) : ببینید و دل مبندید ، چشم بیندازید و دل مبازید که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت .
  14. حضرت علی (ع) : کار بدون شناخت و تخصص گمراهی است .
  15. نهج البلاغه : کمترین حقی که خدا بر شما دارد این است که از نعمت های او برای انجام گناهان بهره نگیرید.
  16. امام علی (ع ) : وقتی باران حسد باریدن گیرد درخت فساد می روید .
  17. امام علی (ع ) : زیان کارترین مردم کسی است که بتواند حق بگوید ولی نگوید .
  18. امام علی (ع ) : از کار خیر خودداری مکن هر چند کسی قدر آن را نداند .
  19. امام علی (ع ) اسب ستم سوار خود را زمین می زند .
  20. حضرت علی (ع ) : به حساب خود برسید قبل از اینکه به حساب شما رسیدگی کنند .
  21. حضرت علی (ع ) : راستگویی رحمت الهی را نازل می کند .




برچسب ها: امام علی (ع)، احادیثی ار امام علی (ع)، نهج البلاغه، بقای دولتها، تدبیردرامورزندگی، حسد، قضاوت،  

تاریخ : پنجشنبه 17 بهمن 1392 | 08:33 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات

خدا شما را رحمت کند ،
بدانید که همانا شما در روزگارى هستید که

گوینده حق اندک
و زبان از راستگویى عاجز
و حق طلبان بى ارزشند

مردم گرفتار گناه و به سازشکارى همداستانند ،
جوانانشان بد اخلاق
و پیر مردانشان گنهکار
و عالمشان دو رو
و نزدیکانشان سود جویند

نه خردسالانشان بزرگان را احترام مى‏ کنند
و نه توانگرانشان دست مستمندان را مى ‏گیرند.


ترجمه خطبه 233 نهج البلاغه





برچسب ها: امام علی (ع)، عالمان، آخرالزمان، نهج البلاغه، حق طلبان زورگویان، راستگویی، خطبه،  

تاریخ : پنجشنبه 7 آذر 1392 | 10:32 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
ایمان بر 4 پایه استوار است : صبر ، یقین ، عدل ، جهاد .

صبر نیز بر 4 پایه قرار دارد : شوق ، هراس ، زهد ، انتظار .
آن کس که اشتیاق بهشت دارد ، شهوت هایش کاستی می گیرد ،
و آن کس که از آتش جهنم می ترسد ، از حرام دوری می گزیند ،
و آن کس که در دنیا زهد می ورزد ، مصیبتها را ساده پندارد ،
و آن کس که مرگ را انتظار می کشد ، در نیکی ها شتاب می کند .

یقین نیز بر 4 پایه استوار است : بینش زیرکانه ، دریافت حکیمانه ی واقعیتها ، پند گرفتن از حوادث روزگار ، و پیمودن راه درست پیشینیان .
پس آنکس که هوشمندانه به واقعیتها نگریست ، حکمت را آشکارا بیند ،
و آن که حکمت را آشکارا دید ، عبرت آموزی را شناسد ،
و آن که عبرت آموزی شناخت گویا چنان است که با گذشتگان می زیسته است .

و عدل نیز بر 4 پایه برقرار است : فکری ژرف اندیش ، دانشی عمیق و به حقیقت رسیده ، نیکو داوری کردن و استوار بودن در شکیبایی .
پس کسی که درست اندیشید به ژرفای دانش رسید ،
و آن کس که به حقیقت دانش رسید ، از چشمه ی زلال شریعت نوشید ،
و کسی که شکیبا شد در کارش زیاده روی نکرده با نیکنامی در میان مردم زندگی خواهد کرد .

وجهاد نیز بر 4 پایه استوار است : امر به معروف ، نهی از منکر ، راستگویی در هر حال ، و دشمنی با فاسقان .
پس هر کس به معروف امر کرد ، پشتوانه ی نیرومند مومنان است ،
و آن کس که از زشتی ها نهی کرد ، بینی منافقان را به خاک مالید ،
و آن کس که در میدان نبرد صادقانه پایداری کند حقی را که بر گردن او بوده ادا کرده است ،
و کسی که با فاسقان دشمنی کند و برای خدا خشم گیرد ، خدا هم برای او خشم آورد ، و روز قیامت او را خشنود سازد .




برچسب ها: امام، امام علی (ع)، نهج البلاغه، جهاد، یقین، عدل، صبر،  

تاریخ : شنبه 13 مهر 1392 | 05:09 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
فرزند آدم را با فخر فروشی چه کار ؟
او که در آغاز نطفه ای گندیده و در پایان مرداری بد بو است ، نه می تواند روزی خویشتن را فراهم کند ، ونه مرگ را از خود دور نماید !





برچسب ها: نهج البلاغه، غرور، آدم، روزی، فخرفروشی، امام علی (ع)،  

تاریخ : یکشنبه 3 شهریور 1392 | 09:26 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات

واقع بینی و ترک آروزهای منفی

کسانی که واقع بین نیستند و منفی بافی می کنند یا به دنبال آرزوهای دراز هستند، از شخصیت پسندیده ای بهره مند نیستند. قضاوت های نادرست، آنان را در جامعه بی ارزش می کند و در میان دوستان بی اعتبار می گرداند. آدمی باید با کمک عقل و بینش صحیح خود، واقعیت ها را درک کند و آرزوهای منفی را از دل خود ریشه کن نماید؛ زیرا که آروزهای دست نیافتنی یا منفی، عقل و اندیشه فرد را ضعیف می سازد. حضرت علی علیه السلام می فرماید:

«وَ اَعْلَموُا أَنْ الاْءَمَلَ یُسْهِی الْعَقْلَ؛ بدانید که آرزوهای خام و منفی، عقل را دچار غفلت می سازد».

آرزوهای دور و دراز در امور دنیوی، نه تنها انسان را محتاج دیگران می سازد، بلکه به تدریج معنویت از زندگی او گرفته می شود وچه بسا به پایین ترین مرتبه انسانی تنزل می یابد. آرزوی حکومت ری، عمرسعد را به سوی کربلا کشاند و سرانجام، دستش به خون حسین علیه السلام آلوده شد، به حکومت ری نرسید و روز قیامت نیز با ندای «یا وَیْلَتی لَیْتَنی لَمْ أَتَّخِذْ فُلانًا خَلیلاً» (فرقان: 28) تأسف خواهد خورد که چرا با یزیدیان بیعت کرد. از علی علیه السلام ، در این باره روایت است:

«مَنْ أَطالَ الاْءَمَلَ أَساءَ الْعَمَلَ؛ کسی که آرزوهایش طولانی و منفی است، به اعمال زشت و ناروا دچار می شود»


اعتدال و میانه روی

اعتدال و میانه روی، یعنی واقعیت ها را همان گونه که هستند بپذیریم و به دیگران بگوییم و نیز در بیان سخنان، در قضاوت ها، در اخبار و گزارش های خود اشتباه نکنیم و به حقیقت آنها بپردازیم. آنان که از این ارزش اخلاقی بی بهره اند، در رفتار و کردارشان، نظم وبرنامه ای ندارند. به سرعت به چیزی دل می بندند و ناگهان بی دلیل از همان چیز متنفر می شوند. همچنین، در بیان دیده های خود زیاده روی می کنند. بنابراین، کندرو یا تندرو بودن در کارها، می تواند بزرگ ترین ضربه روحی را از نظر فردی و اجتماعی بر ما وارد سازد.

با میانه روی در هر کاری، زندگی مان به نظم خواهد شد و یقینا در رفتار و کردار خود بیشترین دقت را خواهیم کرد. امام علی علیه السلام هشدار می دهد: «لاتَری الْجاهِلَ اِلاّ مُفْرِطا أَوْ مُفَرِّطا؛ همیشه جاهل و نادان، یا افراط گراست، یا تفریط کننده».

در جای دیگر نیز در تبیین بیشتر این مسئله می فرماید:

ثَمَرةُ التَّفریطِ النَّدامَةُ وَ ثَمَرَةُ الْحَزْمِ السَّلامَةُ.

ره آورد تفریط، پشیمانی و ثمره دوراندیشی، سلامت و رستگاری است.

زیاده روی در هر کاری، خسته کننده است و انسان را به تدریج دل سرد و از آن کار باز می دارد؛ همان گونه که تفریط و سستی، ناپسند است و سود و دوامی ندارد.


خیرخواهی و احترام به دیگران

یکی از ارزش های والای اخلاقی این است که برای دیگران خیرخواه و مهربان باشیم. در حقیقت، اصلاح امور دیگران، از عبادت های پسندیده و ارزشمند به شمار می آید. حضرت علی علیه السلام می فرماید:

صَلاحُ ذاتِ الْبَیْنِ أَفْضَلُ مِنْ عامَّةِ الصَّلاةِ و الصِّیام.

اصلاح بین مردم، از یک سال نماز و روزه مستحبی با ارزش تر است.

یکی از راه های نفوذ در دل ها، احترام به اندیشه ها و نظرهای دیگران و پرهیز از هرگونه غرور و خودمحوری است. از امیرالمؤمنین علی علیه السلام نقل است: «مَنْ استَبَدَّ بِرأْیِهِ هَلَکَ؛ هر کس که استبداد در رأی داشته باشد، هلاک می شود».

بسیاری از درگیری ها بر اثر خودخواهی و خودمحوری به وجود می آید. خداوند در قرآن مجید می فرماید: «خدا هیچ یک از خودخواهان و فخرفروشان را دوست ندارد». (حدید: 23)

مشورت کردن و احترام به آرای دیگران، در اسلام سفارش شده است. امام علی علیه السلام در توصیه به احترام به دیگران می فرماید: «هیچ پشتیبانی، بهتر و مطمئن تر از مشورت کردن نیست».

آن گاه که به شما احترام گذاشتند، به بهتر از آن پاسخ بده! هرگاه دستی برای نیکی به سوی تو دراز شد، به بیش از آن پاداش بده! در عین حال، در این گونه موارد، اجر فراوان برای کسی است که در احترام و نیکی پیش دستی کرده است.

پاسخ مناسب در برابر لطف، خدمت و احترام دیگران، در سیره رفتاری پیشوایان معصوم علیهم السلام رعایت می شد و اینان همواره نیکی مردم را به بهتر از آن جبران می کردند و این، همان سفارش قرآن مجید است که «وقتی کسی سلام کرد، به بهتر از آن و یا مساوی آن پاسخ گویید». (نساء: 86)


ترک حسادت

بنابر اخلاق اسلامی، باید خیرخواه دیگران بود. آنچه را برای خود می پسندیم، برای دیگران نیز بپسندیم و از به سر بردن دیگران در نعمت و آسایش، احساس حسادت نکنیم؛ زیرا حسادت، مانند آتشی سوزان آدمی را بیمار می کند و می سوزاند. حضرت علی علیه السلام در پرهیز از این صفت زشت و ناپسند می فرماید:

وَلا تَحاسَدوا فَاِنَّ الْحَسَدَ یَأْکُلُ الاْیمانَ کَما تَاْکُلُ النّارُ الْحَطَبَ.

بر یکدیگر حسد نورزید؛ زیرا حسد مانند آتشی که چوب را بسوزاند، ایمان شما را نابود می کند.

در رهنمودی دیگر فرموده است: «صِحَّةُ الْجَسَدِ مِنْ قِلَّةِ الْحَسَدِ؛ تندرستی و سلامت بدن، از کمی حسادت ورزیدن است».

بیماری های روحی و اخلاقی، بر جسم نیز اثر می گذارد و ناراحتی های گوناگونی به وجود می آورد. حسادت که مرضی اخلاقی است، انسان را نگران و ناآرام می کند و به دنبال آن، ضعف اعصاب و دیگر مشکلات جسمی و روحی به سراغ انسان می آید. این، همان نکته ای است که حضرت علی علیه السلام در بیانی زیبا، از نقطه مقابل آن یاد می کند و می فرماید: «صِحَّةُ الْجَسَدِ مِنْ قِلَّةِ الْحَسَدِ؛ سلامتی بدن، از کمی حسد است».


راز داری و حفظ آبروی دیگران

ما باید در برابر لغزش ها و اشتباه های دیگران، رازدار باشیم و آبروی مردم را حفظ کنیم و از این راه، جامعه خود را از هرگونه آلودگی به دروغ و پخش شایعات مشکل ساز پاک کنیم. رازداری، اصلی ارزشمند در روابط دوستانه و برادرانه است. حضرت علی علیه السلام درباره رازداری می فرماید:

فَاستُرُو العَوْرَةَ مااسْتَطَعْتَ یَسْتُرِ اللهُ مِنْکَ ما تُحِبُّ.

به هر مقدار که می توانی، لغزش ها و زشتی ها را پرده پوشی کن که خداوند نیز، لغزش ها و زشتی های تو را افشا نمی کند.

از آنجا که خود ما نیز دچار اشتباه و لغزش می شویم و زشتی و بدی در رفتار و کردار ما راه می یابد، شایسته نیست به عادت ناپسند غیبت و بازگو کردن زشتی های دیگران راضی شویم و سلامت وپاکی را از جامعه بگیریم. امیرمؤمنان علی علیه السلام در بیان این عیب می فرماید:

اَکْبَرُ الْعَیْبِ أَنْ تَعیبَ ما فیکَ مِثْلُهُ.

بزرگ ترین عیب آن است که به همان لغزش ها و زشتی هایی که در تو وجود دارد، دیگران را سرزنش کنی.

از سوی دیگر، خود انسان در پنهان نگه داشتن رازهای خویش نقش اساسی دارد. البته در بعضی از مسائل زندگی، از جمله در زمینه ایمان، کارهای خیر را می توان آشکار ساخت تا دیگران نیز به رعایت آنها تشویق شوند. با این حال، برخی دیگر از ناگفته های زندگی باید در نهانخانه دل و ذهن باقی بماند تا حرمت و احترام آدمی نیز درامان باشد. از حضرت علی علیه السلام در مورد لزوم افشا نکردن اسرار نقل است:

مَنْ کَتَمَ سِرَّهُ کانَتِ الْخِیرَةُ بِیَدِهِ.

کسی که راز خویش را پنهان داشت، سرنوشت خود را در دست دارد.


حیا و خویشتن داری

حیا و خویشتن داری، از ارزشمندترین خصلت های انسانی و نیروی کنترل کننده اعمال آدمی است که او را از ارتکاب زشتی ها بازمی دارد. افراد بی حیا معمولاً ناسپاس و بی آبرو هستند و بی پروا دست به هرگونه کار زشت و ناپسندی می زنند و البته در میان جوامع انسانی، ارزش و احترامی ندارند. در مقابل، لباس حیا و عفت، پوشش خوبی در برابر زشتی هاست. حضرت علی علیه السلام در حدیثی فرموده است:

مَنْ کَساهُ الْحَیاءُ ثَوْبَهُ لَمْ یَرَالنّاسُ عَیْبَهُ.

کسی که لباس حیا و عفت، او را بپوشاند، مردم عیب او را نخواهند دید.

ناگفته پیداست که حیا در مورد گناه و امور ناشایست لازم است و در بیان حق و آموزش مسائل دینی، حیا جایی ندارد و بی پرده و بدون ابهام باید سخن گفت و پرسید و آموخت.


خوش رویی و ترک شوخی زیاد

یکی از ارزش های اخلاقی، خوشرویی وحسن خلق است که همواره باید در رفتار اجتماعی آن را مراعات کنیم و در روابط خود با اعضای خانواده، با دوستان و با استاد و مربی، باید گشاده رو و خوش اخلاق باشیم. هیچ گاه در برخورد با آنان بدخلقی و بی احترامی نکنیم و بدانیم که یکی از راه های نفوذ در دل دیگران، خوش اخلاقی است. حضرت علی علیه السلام می فرماید: «وَ أَکْرَمَ الْحَسَبِ حُسْنُ الْخُلْقِ؛ برترین خویشاوندی و حسب و نسب، خوشرویی و حسن خلق است».

بنابر مفهوم این روایت، انسان های خوش اخلاق را همه دوست دارند و گویی همه، از خویشاوندان و آشنایان او به حساب می آیند.

البته باید بدانیم که خوش اخلاقی، با شوخی زیاد و سخنان بیهوده تفاوت دارد. سخنان بی جا، بسیاری از دوستی ها را به قهر و جدایی می کشاند و روابط گرم و صمیمی خانواده را از بین می برد. دل های فراوانی را می شکند و خاطر انسان های زیادی را می آزارد.

امام علی علیه السلام در توصیه ای برای ترک این رویه می فرماید:

ایّاکَ اَنْ تَذکُرَ مِنَ الکلام مایکون مُضحِکا.

از شوخی کردن و گفتن سخنان بی محتوا و بیهوده برحذر باش.

پس در عین خوش اخلاقی، باید از شوخی های بیهوده دوری کرد. اخلاق خوش، از نظر اسلام پسندیده است، ولی شوخی ناپسند، نفی شده است و بنابر سفارش اسلام باید از مسخره کردن دیگران بپرهیزیم.


منبع: پایگاه حوزه


برچسب ها: حوزه، نهج البلاغه، امام علی (ع)، ارزشها و ضد ارزشها، مردم، احترام، آرزوهای دراز،  

تاریخ : شنبه 2 شهریور 1392 | 10:08 ق.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات

کرامت و منزلت زن
 

شناخت زن و منزلت او در حقیقت، شناخت انسان و کرامت اوست. زن در آفرینش در بعد روحی و جسمی از همان گوهری آفریده شده که مرد آفریده شده است، تمایز و فرقی در حقیقت و ماهیت میان زن و مرد نیست. قرآن کریم به صراحت از این حقیقت پرده برمی دارد و در اولین آیات سوره ای که نساء نامیده شده می فرماید:
«یا ایها الذین اتقوا ربکم الذی خلقکم من نفس واحدة و خلق منها زوجها و بث منها رجالاً کثیراً و نساء...».
آیت ا...جوادی آملی در ذیل آیه می فرمایند:
منظور از نفس در آیه کریمه همان گوهر، ذات و واقعیت شیء است و مراد از آن روح، جان و روان نیست. این مثل آن است که گفته می شود«فلان شیء فی نفسه»چنین است یعنی در ذات و هستی اصلی خود چنین است یا گفته می شود«جائنی فلان نفسه»یعنی فلان کس خودش آمده است. بنابراین آیه دلالت دارد که همه انسانها از هر صنف، خواه زن و خواه مرد، از یک ذات و گوهر آفریده شده اند. زیرا کلمه «ناس»شامل همگان می شود. پس حضرت حوّا از همان ذات و گوهری آفریده شده که حضرت آدم علیه السلام از آن آفریده شده است، نه از گوهر دیگر و فرع برمرد و زاید و طفیلی وی و ..."







ادامه مطلب برچسب ها: زن، نهج البلاغه، حقوقی، مظهرجمال الهی، عقل، عواطف، امام علی (ع)،  

تاریخ : پنجشنبه 31 مرداد 1392 | 01:58 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
فقط انسانها نیستند که مظلوم واقع میشوند...............
جرج جرداق مسیحی دویست بار نهج البلاغه را خوانده است.........
بدنبال آنم که بدانم آیا مسلمانی هست که بیست بار ، یا نه ، فقط دو بار نهج البلاغه را خوانده باشد ؟؟؟؟؟.............


برچسب ها: مظلوم، نهج البلاغه، آرزو، مسلمان، جرج جرداق،  

تاریخ : پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392 | 05:52 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
بیچاره فرزند آدم ! اجلش پنهان ، بیماری هایش پوشیده ، اعمالش همه نوشته شده ، پشه ای او را آزار می دهد ، جرعه ای گلو گیرش شده او را از پای در می آورد ، و عرق کردنی او را بد بو می سازد .

حکمت 108

برچسب ها: نهج البلاغه، غرور، حکمت، بیماری، سخن،  

تاریخ : چهارشنبه 2 مرداد 1392 | 12:11 ق.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic