در دلم بود که جان در ره جانان بدهم
جان ز من نیست که در مقدم او جان بدهم

جام می ده که درآغوش بتی جادارم          که از آن جایزه بریوسف کنعان بدم
تا شدم خادم در گاه بت باده فروش            به امیران دو عالم همه فرمان بدهم
ازپریشانی جانم زغمش باز مپرس            سروجان در ره آن زلف پریشان بدهم
زاهد!ازروضه رضوان  رخ حور مگوی          خم زلفش نه به صد روضه رضوان بدهم


شیخ محراب! تو و وعده گلزار بهشت
غمزه دوست نشایدکه من ارزان بدهم





برچسب ها: غزل، امام خمینی، غرلی از امام خمینی، شعر، شعر عرفانی، عرفانی، یوسف کنعان،  

تاریخ : سه شنبه 12 شهریور 1392 | 10:00 ق.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic