همانطور که می دانید انسان برای دست زدن به قرآن و تلاوت کردن آن باید وضو بگیرد. از آنجا که زبان و دهان نیز برای تلفظ، حرف را مس می کنند، لذا این مس زبان و دهان نیز باید بر اساس طهارت باشد. به عنوان مثال اگر کسی بخواهد حرفی بزند که با دو جمله، مفهوم کلامی خود را می رساند اگر بدون علت، آن را ادامه دهد و با ده جمله مطلبش را تمام کند، معلوم می شود که این زبان در حرف زدن طهارت نداشته است تا چه رسد به اینکه انسان حرف گزاف و بیهوده بزند.
نفسِ حرف زدن از رحمت رحمانیۀ حق است اما خوب حرف زدن و حرفهای خوب زدن جزء رحمت رحیمیه و خاصه خداوند می باشد. آدمی نباید دهان را برای هر حرفی که می خواهد باز کند. به خصوص کسانی که با حیوانات سرو کار دارند همانند چوپانان و آنان که با گاو و گوسفند در ارتباطند، ایشان خیلی باید عفّت زبان داشته باشند که در غیر اینصورت اسباب نجاست زبان را فراهم می آوردند.
خیلی ها تصور می کنند نجاست همیشه همین بول و غائط است که انسان باید آن را از خودش دفع کند و حال اینکه نجاست معنای عامی دارد که حرف بیهوده و گزاف را نیز شامل می شود و دهان به واسطۀ آن نجس می گردد و قابلیت خواندن قرآن را از دست می دهد. دهانی که به غیبت کردن، دروغ گفتن و فحش دادن و حرفهای گزاف و بیهوده زدن باز شود فاقد طهارت است و نشان از یک نجاست باطنی دارد. زیرا نجاست درون، نجاست بیرونی را نیز در پی دارد. گاهی ممکن است ظاهر بدن نجس باشد اما درون بدن نجس نباشد، اما در مورد بد دهان و آنکه حرف لغو می گوید باید گفت درونش نجس بوده که به بیرون سرایت کرده است. به خاطر همین در روایات فرموده اند: با کسی که بد دهان است رفیق نشوید زیرا دوستان بد دهان انسان را بد بار می آورند.
زبان مبارك انسان همانند دیگر اعضایش موجودی است که خداوند آنرا پاك و طاهر خلق کرده که اگر انسان در حفظ  پاکی آن کوشا نباشد و هر آنچه می خواهد بگوید علاوه بر نجاست زبان و صوتی که از دهانش خارج می شود، گوش مخاطب را نیز آلوده و نجس می کند. و لذا آیۀ « لا یمسه إلاّ المطهرون-در همه جا جاری است. به خصوص شما جوانان باید سعی کنید از همین حالا زبانتان را مؤدب کنید. وقتی همدیگر را می خوانید به الفاظ خوش صدا بزنید. پدر و مادر نیز باید زحمت زیادی بکشند تا به فرزندان خود نیکو حرف زدن را بیاموزند.


فرازهایی از کتاب شرح مراتب طهارت نفس



برچسب ها: طهارت زبان، طهارت باطنی، طهارت ظاهری، گناهان زبانی، نجاست باطنی، نجاست ظاهری، شرح مراتب طهارت نفس،  

تاریخ : چهارشنبه 8 مهر 1394 | 04:17 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
جناب رسول  صلی الله علیه و آله و سلم  فرمودند: خداوند وقتی نماز را واجب کرد، دید که بندگانش آلوده اند ، لذا دستور داد که بندگان قبل از ورود به نماز، اول روشن گردند و سپس وارد منطقه روشنایی "صلوة " شوند. زیرا بندة آلوده ، حقِ مشرف شدن به زیارت نماز را ندارد. چون نماز پاك است و حقیقت آن تماماً طهارت است . کسی که وضو ندارد وجودش تاریک است و کسی که تاریک باشد ، حق ملاقات با نماز را که نور است نخواهد داشت. پیامبر فرمود: خداوند وضو را واجب نمود ، زیرا که نخواست بندگانش با دنیایی که بدان آلوده اند وارد در نماز شوند ، زیرا بنده به دنیا آلوده است و شبانه روز در این آلودگی به سر می برد. نتیجه اینکه انسان با وضو گرفتن، خود را آماده می سازد برای ورود در منطقه نورانی دیگری به نام نماز.



برچسب ها: شرح مراتب طهارت نفس، وضو، نورانی، نماز، وضو و نماز، رسولخدا (ص)، نوروتاریکی،  

تاریخ : چهارشنبه 20 فروردین 1393 | 09:46 ب.ظ | نویسنده : سما آبی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات